Francisco Coloane fiat nàschidu in su 1910 in Quemchi, in s’ìsula tzilena de Chiloé. Orfanadu de sos genitores da chi teniat 17 annos ebbia, at a atelare una vida atrivida, aventurosa, tzertu mòvida dae su bisòngiu, ma a onni modu meressidora de su mègius romanzu.
Su cales chi Coloane est istadu pastore, cabu – iscuadra in sas siendas de sa Terra de su Fogu, catzadore de boes marinos e chircadore de petròliu in sas Bucas traschiosas de Magellanu, giornalista e cabu-redatore in Santiago de Tzile pro sa gazeta “Ùrtimas Novas”. In su 1940 at a comintzare sa carriera sua de iscritore.
Su primu libru suo, “S’ùrtimu mutzu de sa Baquenado”, contadu ispantosu de s’esistèntzia de Alejandro Silva – pro tzertos aspetos autobiogràficu – at a tènnere luego una resèssida bona meda.
In su 1944 Coloane s’at a cojuare cun Eliana Rojas, cumpàngia sua fintzas a sa morte. In su 1947 su tzilenu at a partetzipare a un’ispeditzione iscientìfica e militare in s’Antàrtide, biagende a pustis peri sa Patagònia istremenada – cun su poeta russu Evtusenko - visitende galu sa Tzina, sa Mongòlia e sas ìsulas esòticas de Galàpagos.
Sa pinna de Coloane at simigiàntzias fungudas cun s’istile de Herman Melville e Joseph Conrad e nos ischit contare a primore de aventura, de libertade, de isfidas intre s’òmine e sa natura, de s’istòria de sa pàtria sua, su Tzile, tra ditadura e persighimentos polìticos. In su 1964 Francisco Coloane at a lograre su Prèmiu Natzionale de sa Literadura.
At a mòrrere in Santiago de Tzile s’oto de austu de su 2002.
A incuru de Antoni Flore
Please wait...
